Rozdział IV

Ten chłopak.. To był Justin. Był taki smutny i przygnębiony jak wtedy, w tym śnie! Patrzył mi prosto w oczy. Poczułam zimno, odwróciłam wzrok i spojrzałam na Tylera. Miał łzy w oczach. Czułam, że po wyjściu i Justina i Tylera ze szpitala rozpęta się wielka bójka. Leżałam cała połamana i posiniaczona. Mama nawet na mnie nie chciała spojrzeć, wtuliła się w ojca i płakała. Caroline podbiegła do mnie.

- Nelly ! Nie umrzesz prawda? Powiedz, proszę. Możesz sobie wziąć Justina Biebera, pozwalam ci ale nie odchodź!

- Ale Caro, ja zostaję, nigdzie się nie wybieram. - zaśmiałam się.

Wszyscy popatrzyli na mnie dziwnie. No to palnęłam.. Mama w końcu odwróciła się w moją stronę i podeszła. Złapała moją ledwo ruszającą się dłoń i mocno trzymała.

- Nelly, bałam się o ciebie.. Gdybyś..

- Mamo nie kończ, żyję i to jest najważniejsze. - przerwałam jej.

- Zostawmy ją może, co? Zmęczona pewnie jest. - powiedział Jackob. Wyszli wszyscy prócz.. Justina.

- Przepraszam.. Ja.. Kierowca nie patrzył na drogę.. - tyle tylko mógł z siebie wydobyć.

- Justin, w ogóle, panie Justin, nie mam ochoty rozmawiać z kimś takim jak ty. Nie znam cię i nie chcę poznawać. Twój kierowca widocznie powinien zostać wylany. - uśmiechnęłam się krzywo. - Widzisz te drzwi? Czekają aż w końcu przez nie przejdziesz i już nie wrócisz.. Do zobaczenia, nigdy.

- Ale..

- Idź już. - odwróciłam głowę w stronę okna. Mała łza poleciała mi po policzku. Tak, nienawidziłam go, z całego serca. Wyszedł, cały czas się nie odwracałam.

***

Do sali wbiegła Mika, uśmiechnięta od ucha do ucha. Wydawało się nawet, jakbym wcale nie leżała na łóżku szpitalnym tylko na własnym i we własnym domu.

- Witam cię kochanie! - musnęła mój policzek.

- Heej. - wymruczałam.

- Słyszałam, jak odtrąciłaś samą gwiazdę Justina Biebera. Nie wierzę, że to zrobiłaś!

- A miałam jakiś wybór? Przepraszam bardzo, ale to jego jebana limuzyna mnie potrąciła i połamała mi wszystkie kości, więc jak miałam go nie odtrącić? Może jeszcze chciał mi śniadanie szpitalne podawać?! - wrzeszczałam tak głośno, że aż wystraszona pielęgniarka weszła i zapytała czy wszystko w porządku.

- Tak, wszystko ok. - odpowiedziałam zimno.

- Kochanie, nie gniewaj się, że zaczęłam o nim temat. Nie chciałam, po prostu on chyba chcę ci jakoś pomóc.

- Nie potrzebuję jego pomocy, sama widzisz, mam obok siebie moją rodzinę, chłopaka, przyjaciół. Wystarczy, nie sądzisz?
- Oj Nell.. - przytuliła mnie mocno.
 Z Miką spędziłam cały wieczór, moja pielęgniarka przyniosła nam kolacje. Jak zwykle, całą zjadła moja najukochańsza przyjaciółka. Siedziałyśmy tak jeszcze chwile, Mika poszła. A ja usnęłam.. 
Sen, ten głupi, beznadziejny sen..
                                        ***
Śnił mi się Bieberek, ta głupia gwiazdeczka popu. Widziałam go, zbliżał się. Stał teraz naprzeciwko mnie, podniósł rękę i opuszkami palców dotknął mojego rozgrzanego policzka. Jego twarz była coraz bliżej mojej i coraz bliżej, i bliżej, i bliżej, aż nasze usta się dotknęły. Przybliżył się jeszcze bardziej i odwrócił mnie plecami do siebie, teraz całował moją szyję, poczułam dreszcze. Zamknęłam oczy i słuchałam jak oddycha. Nagle otworzyłam oczy i zobaczyłam białe światła, usłyszałam pisk opon. Nagle się obudziłam  z piskiem, cała oblana potem, trzęsłam się i to cholernie, szybko oddychałam, była 6 rano. Do sali wbiegł Justin.

- Justin.. Nie chcesz chyba mieć kłopotów, proszę zostaw mnie, poradzę sobie sama.

- Ale Nelly, ja muszę ci pomóc, ja wiem, że to też moja wina i nie przyszedłem tu tylko dlatego, że mam cię na sumieniu, chodzi o to…

Do sali wbiegła uradowana Caroline z misiem.

- Oooo ! Znowu widzę Justina Biebera! Ale super ! – skakała i się śmiała.

- Caroline, nie jesteśmy tu sami, są inni pacjenci, którzy potrzebują spokoju zwierzaku!

- No dobra no. – jej minka wyglądała naprawdę śmiesznie. – Idę coś zjeść, chcecie coś? – oczywiście na początku popatrzyła się na Justina.

- Nie, dzięki. – Justin uśmiechnął się do Caro tak, że mała o mało co nie zemdlała.

- To na czym skończyliśmy? – popatrzył teraz na mnie swoimi czekoladowymi, pięknymi oczami.

- Na tym, że powinieneś już iść. Wiem, że chcesz mi pomóc ale ja… - nagle przybliżył się i stało się.. Poczułam ten smak, smak jego ust. Krótki, ale cudowny pocałunek. Nelly! Opamiętaj się, ty masz chłopaka, i właśnie go zdradzasz z Justinem Bieberem! Oby to był sen, oby to był sen!

_____________________________________________________________________________

Przepraszamy, że tak późno :c Niestety brak czasu, brak weny, mnóstwo nauki. Nadrobimy to :*